สรุปความรู้จากการนำเสนอกลุ่มที่ 1
การประเมินพัฒนาการด้านร่างกาย :สุขภาพอนามัย (การเจริญเติบโต ภาวะโภชนาการ สุขนิสัย)
ของเด็กปฐมวัย
การนํา เสนอเทคนิควิธีและ เครื่องมือที่ใช้ในการประเมิน
พัฒนาการของเด็กปฐมวัย
พัฒนาการคือ กระบวนการเปลี่ยนแปลงลักษณะและพฤติกรรมที่มีทิศทางและรูปแบบที่แน่นอน จากช่วงระยะเวลาหนึ่งไปสู่อีกระยะหนึ่งผ่านกระบวนการเรียนรู้ จนสู่วุฒิภาวะซึ่งก็คือการบรรลุถึงขั้นการเจริญเติบโตอย่างเต็มที่ของบุคคลในระยะใดระยะหนึ่งและพร้อมที่จะทํา กิจกรรมอย่างนั้นทํา ให้เพิ่มความสามารถของบุคคลให้ทํา หน้าที่ต่างๆได้อย่างมีประสิทธิภาพและสามารถทํา หน้าที่ที่สลับซับซ้อนยุ่งยากได้ตลอดจนเพิ่มทักษะใหม่และความสามารถในการปรับตัวต่อภาวะใหม่ของบุคคลผู้นั้น
ลักษณะของพัฒนาการของเด็ก แบ่งได้หลายแบบ 4 ด้านใหญ่ๆ
1. พัฒนาการด้านร่างกาย (Physical Development)เป็นความสามารถของร่างกายในการทรงตัวและการเคลื่อนไหว โดยการใช้กล้ามเนื้อมัดใหญ่(Gross Motor Development) เช่น วิ่ง, กระโดด,ปีนป่าย และการใช้กล้ามเนื้อมัดเล็ก มือและตา
2.พัฒนาการด้านสติปัญญา(CognitiveDevelopment)เป็นความสามารถในการเรียนรู้ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งต่างๆกับตนเองเป็นกระบวนการทางจิตใจ(mental processes)ที่เราใช้คิด เรียนนรู้ หาเหตุผล แก้ไขปัญหา
3. พัฒนาการด้านอารมณ์ (Emotional Development)เป็นความสามารถในการแสดงความรู้สึกและควบคุมการแสดงออกของอารมณ์อย่างเหมาะสม ในอารมณ์ต่างๆ เช่น ยิ้ม, ร้องไห้, หัวเราะ, กลัว,เศร้า, เสียใจ, โกรธ
4. พัฒนาการด้านสังคม (Social Development)เป็นความสามารถในการสร้างสัมพันธภาพกับผู้อื่นเข้าใจผู้อื่น(personal-social)สามารถช่วยเหลือตนเองในชีวิตประจําวัน(self help, self care)และรู้จักผิดชอบชั่วดี
ภาวะสุขภาพ
หมายถึง การดํารงชีพของบุคคลอย่างมีสุขทั้งกาย และ จิตใจอาจกล่าวได้ว่ามิใช่เพียงไม่มีโรคภัยไข้เจ็บแต่รวมถึงการมีชีวิตที่มีร่างกายแข็งแรง จิตแข็งแรง มีความสุขอยู่ในสังคม โลกในปัจจุบัน
การเจริญเติบโตและพัฒนาการ
เด็กวัย 3-6 ปีอยู่ในระยะเด็กวัยก่อนเรียนหรือวัยอนุบาล(preschool)เป็นวัยที่เรียรีนรู้สิ่งแวดล้อมได้มาก พัฒนาการด้านต่าง ๆ ก้าวหน้าขึ้นมากและมีสังคมกว้างขึ้นจากเดิมที่อยู่กับพ่อแม่เป็นหลักเป็นการอยู่ร่วมกับครูและเพื่อนที่โรงเรียนดังนั้น ครูจึงเป็นอีกบุคคลหนึ่งที่มีความสําคัญในการส่งเสริมพัฒนาการเด็กวัยนี้ นอกเหนือจากพ่อแม่หรือบุคคลใกล้ชิดในครอบครัว
การเจริญเติบโตและพัฒนาการ
1.ด้านร่างกาย1.ด้านร่างกายเด็กจะเติบโตเป็นไปอย่างสม่ำ เสมอ โดยเฉลี่ยมีน้ำ หนักตัวเพิ่มขึ้นปีละ 2-2.5 กิโลกรัม และมีส่วนสูงเพิ่มปีละ 6-8 เซนติเมตรอายุ 3 ปี เด็กสามารถยืนขาเดียวได้ชั่วครู่ วิ่งแล้วหมุนตัวได้โดยไม่ล้ม ขึ้นบันไดสลับเท้าได้ ขี่จักรยานสามล้อ เมื่ออายุ 4 ปี เด็กจะสามารถกระโดดขาเดียว เดินลงบันไดสลับเท้าได้ ปีนต้นไม้ และเมื่ออายุ 5 ปี จะสามารถกระโดดสลับเท้า กระโดดข้ามสิ่งกีดขวางเตี้ยๆ ได้ เดินต่อเท้าเป็นเส้นตรงได้โดยไม่ล้ม อายุ 6 ปี เดินบนส้นเท้าใช้ 2 มือรับลูกบอลที่โยนมา และกระโดดไกลได้ประมาณ12ซม.
2. ด้านความคิด การเรียนรู้ช่วงวัยนี้เป็นวัยที่เด็กมีจินตนาการและมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์อยากรู้อยากเห็น กระตือรือร้นสามารถแยกแยะความแตกต่างของสิ่งต่าง ๆจัดกลุ่มของสัตว์และรูปทรง เมื่อถึงตอนกลางของช่วงวัยนี้เด็กจะสามารถมีความคิดรวบยอดด้านพื้นฐานจํานวนและตัวเลข เด็กวัยนี้จะแก้ปัญหาต่างๆด้วยสิ่งที่รับรู้และจินตนาการของตนเองโดยยังไม่รู้จักคิดไตร่ตรองอย่างรอบด้าน การแก้ปัญหาของเขาจึงเป็นแบบลองผิดลองถูก และเรียนรู้จากผลของการกระทํา ดังนั้นหากพ่อแม่หรือครูสนับสนุนและให้โอกาสเด็กได้ทดลองแก้ปัญหาด้วยตนเอง โดยคอยให้คําแนะนํา
3. ด้านการพูดและการสื่อสารเด็กวัยอนุบาลมีพัฒนาการทางภาษาอย่างต่อเนื่องและซับซ้อนขึ้นจากวัยเตาะแตะ ในช่วงสิ้นสุดวัยอนุบาล เด็กจะสามารถเข้าใจคํา พูดของผู้ใหญ่ได้เกือบทั้งหมด รู้จักสี จํานวน และเปรียบเทียบขนาดเล็ก-ใหญ่ จํานวนมาก-น้อย พื้นผิวที่แตกต่างกัน เช่น เรียบ-ขรุขระ นิ่ม-แข็ง ได้
4. ด้านอารมณ์เด็กจะรู้จักและแสดงอารมณ์หลากหลายทั้งอารมณ์รัก พอใจ เสียใจทุกข์ใจ เศร้า อิจฉา กังวลกลัว โกรธ ก้าวร้าว เมื่ออายุ 4 ปีขึ้นไป เด็กจะเริ่มเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของผู้อื่นในสถานการณ์ต่าง ๆโดยการอ่านท่าทีและน้ำ เสียง เช่น รู้ว่าน้องรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้เล่นของเล่น เริ่มแสดงความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น จะปรับเปลี่ยนอารมณ์และระงับอารมณ์ของตนได้บ้าง รอคอยได้นานขึ้น ปลอบตนเองและคนอื่นเป็นความกลัวที่จะการแยกจากพ่อแม่และความกลัวคนแปลกหน้าจะน้อยลงเมื่อเทียบกับวัย 1-2 ปี สามารถแยกจากแม่ได้นานขึ้นและสร้างความผูกพันกับบุคคลอื่นได้
5. ด้านสังคมเด็กวัยนี้เริ่มมีความสนใจและอยากมีส่วนร่วมในการเล่นกับเด็กอื่นอย่างไรก็ตาม ในระยะแรกของช่วงวัยนี้ เด็กอาจยังทํา ได้ไม่ดีนัก เพราะยังมีความเอาแต่ใจตนเอง และอาจยังไม่สามารถเล่นตามกฎหรือรืกติกาจึงยังคงเห็นพฤติกรรมหวงของแย่งของตีตนเองหรือตีผู้อื่นเมื่อเกิดความไม่พอใจ หรือใช้คําพูดที่ไม่ถูกต้องเหมาะสม
6. ด้านจริยธรรมเพิ่มมการเรียนรู้เรื่องคุณธรรมของเด็กวัย3-6 ปี จึงเป็นการเรียนรู้จากพ่อแม่และครูโดยตรง ได้ทั้งจากการจงใจและไม่จงใจสอน พราะเด็กจะเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ยอดเยี่ยม และเลียนแบบผู้ใหญ่โดยไม่รู้ตัว สิ่งที่พ่อ
แม่และครูปฏิบัติทุกๆวัน
7. พัฒนาการทางเพศเด็กวัย 3-6 ปี จะเข้าใจว่าตนเองเป็นเพศใด สามารถแยกความแตกต่างของลักษณะและบทบาทของแต่ละเพศได้นอกจากนี้ยังเริ่มเข้าใจว่าเพศเป็นสิ่งที่ติดตัวถาวร ไม่เปลี่ยนแปลงตามลักษณะภายนอกหรือการแต่งกาย เช่น เมื่อเด็กเห็นผู้หญิงที่ไว้ทรงผมสั้นคล้ายผู้ชายและใส่กางเกง เด็กก็ยังสามารถบอกได้ว่า ผู้ที่เขาเห็นเป็นผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชายวัย 6 ปี เด็กจะยอมรับเพศของตนและแสดงบทบาททางเพศที่เหมาะสมจึงมีผลยิ่งกว่าคํา พูดสั่งสอน
ภาวะสุขภาพของเด็กปฐมวัยการส่งเสริมสุขภาพ
อาหาร
การออกกํา ลังกาย
การดูแลสุขภาพช่องปากและฟัน
วัคซีน
การป้องกันอุบัติเหตุอันตราย
การประเมินการเจริญเติบโตของเด็ก
การเติบโต (growth) หมายถึงการเปลี่ยนแปลงด้านขนาดของร่างกาย และอวัยวะซึ่งเกิดจากการเพิ่มจํานวนเซลล์ การเพิ่มขนาดของเซลล์และ matrix จึงสามารถประเมินการเติบโตได้โดยการชั่งน้ำ หนักวัดความยาวหรือส่วนสูง ความหนาเส้นรอบวง เปรียบเทียบ สัดส่วน และจํานวนฟัน เป็นต้น
1.1 การซักประวัติการเจริญเติบโต
1.2 การประเมินการเจริญเติบโต และการแปลผล ดัชนีของการเจริญเติบโตในเด็กที่ใช้ทั่วไป ได้แก่1.2.1 น้ำหนัก (แรกเกิด 3 kgs 1 ปี x 3, 3 ปี x 4, 5 ปี x 6) หรือ(อายุเป็นปี x 2 + 8kgs)น้ำหนักตัวที่เหมาะกับอายุอย่างคร่าว ๆ
การประเมินพัฒนาการ
การประเมินพัฒนาการ หมายถึง กระบวนการศึกษาข้อมูลคุณลักษณะหรือ
ความสามารถในด้านต่างๆของเด็กเล็กในแต่ละช่วงวัยการประเมินพัฒนาการทางด้านร่างกาย อารมณ์ จิตใจ สังคม และสติปัญญาของเด็กโดยถือเป็นกระบวนการต่อเนื่อง และเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมปกติที่จัดให้เด็กในแต่ละวัน
ควรยึดหลักดังนี้
1. ประเมินพัฒนาการของเด็กครบถ้วนทุกด้านและนำผลมาพัฒนาเด็ก
2. ประเมินเป็นรายบุคคลอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องตลอดปี
3. สภาพการประเมินควรมีลักษณะเช่นเดียวกับการปฏิบัติกิจกรรมประจําวัน
4. ประเมินอย่างเป็นระบบ มีการวางแผน เลือกใช้เครื่องมือและจดบันทึก
5. ประเมินตามสภาพจริง
การประเมินด้านพัฒนาการภาวะสุขภาพ
สุขภาพอนามัย เป็นตัวชี้วัดที่แสดงคุณภาพชีวิตของเด็ก โดยการพิจารณาความสะอาด สิ่งผิดปกติของร่างกายที่จะส่งผลต่อการดําเนินชีวิตและการเจริญเติบโตของเด็กในการประเมินครั้งนี้จะประเมินสุขภาพอนามัย 9 รายการ
รายการประเมินสุขภาพอนามัย
1. ผมและศีรษะ
2. หูและใบหู
3. มือและเล็บมือ
4. เท้าและเล็บเท้า
5. ปาก ลิ้น และฟัน
6. จมูก
7. ตา
8. ผิวหนังและใบหน้า
9. เสื้อผ้า
เกณฑ์การประเมินมี 3 ระดับ
ระดับ 3 สะอาด
ระดับ 2 พอใช้
ระดับ 1 ปรับปรุง / สกปรก
ภาพการเข้าร่วมกิจกรรม
สรุปความรู้จากการนำเสนอกลุ่มที่ 2
การประเมินพัฒนาการด้านร่างกาย : ทักษะกลไก การเคลื่อนไหว การใช้กล้ามเนื้อใหญ่ ของเด็กปฐมวัย
การนํา เสนอเทคนิควิธีและ เครื่องมือที่ใช้ในการประเมิน
ความหมายพัฒนาการทางด้านร่างกาย
พัฒนาการทางด้านร่างกายสำหรับเด็กหมายถึง การเจริญเติบโตทางด้านต่างๆของร่างกายและการพัฒนาทางกายภาพให้มีความสามารถในการเคลื่อนไหวรักษาความสมดุลของร่างกาย
พัฒนาการด้านร่างกายนี้สามารถแบ่งออกเป็น2ด้านคือ
1.พัฒนาการทางด้านปริมาณได้แก่ การเจริญเติบโตทางด้านร่างกายเช่น ส่วนสูง ตัวโตขึ้น
2. พัฒนาการทางด้านคุณภาพได้แก่ ความสมารถในการเคลื่อนไหวส่วนต่างๆ เช่น การนั่ง การยืน การเดิน
การประเมินการเจริญเติบโตทางด้านร่างกายพิจารณาจาก
1)นํ้าหนักตัว
2)ความยาวหรือความสูง
3)การขึ้นของฟัน
4)การเจริญเติบโตของอวัยวะเพศ
การสังเกตและบันทึกพฤติกรรมมี2แบบคือ
1.การสังเกตอย่างเป็นทางการหรือการสังเกตอย่างมีระเบียบเป็นการสังเกตอย่างมีจุดมุ่งหมาย
2.การสังเกตอย่างไม่เป็นทางการ เป็นวิธีที่ผู้ปกครองส่วนมากเฝ้าดูแลและสังเกตการเล่นของเด็ก
วิธีบันทึกข้อมูลและการแปลความ
-สังเกตพฤติกรรมของเด็กตามรายการในแบบบันทึกกรอกข้อมูล
-นำข้อมูลที่บันทึกเปรียบเทียบซึ่งเป็นความสามารถตามวัยจะช่วยทราบว่าเด็กมีพฤติกรรมตามวัยก้าวหน้าหรือช้า
-ในกรณีที่เด็กมีพฤติกรรมอื่นที่น่าสนใจนอกเหนือจากพฤติกรรมตามวัยที่ระบุไว้ในแบบบันทึกข้อมูล
กลุ่มที่ 3
ทักษะการใช้กล้ามเนื้อเล็กและประสาทสัมพันธ์
ความสำคัญของพัฒนาการทางด้านร่างกาย (การใช้กล้ามเนื้อมัดเล็ก)
กล้ามเนื้อมัดเล็กเป็นอวัยวะที่สำคัญหนึ่งในการประกอบกิจวัตประจำวันด้วยตนเอง เช่น การใส่ – ถอดกระดุม รูดชิป การแปรงฟัน ผูกเชือกรองเท้า งานศิลปะ รวมทั้งการขีดเขียน
ความหมายของความสามารถการใช้กล้ามเนื้อมัดเล็ก
รัชนี รัตนา (25331) กล่าวว่า ความสามารถในการใช้กล้ามเนื้อมัดเล็ก หมายถึง ความสามารถในการทำงานประสานสัมพันธ์กันดีระหว่างกล้ามเนื้อตา กล้ามเนื้อมือ นิ้วมือทำให้สามารถกระทำกิจกรรมต่างๆได้อย่างถนัดและมีประสิทธิภาพ
หลักการประเมินกล้ามเนื้อมัดเล็กของเด็กปฐมวัย
สุจินดา ขจรรุ่งศิลป์ (2542: 192-205) กล่าวถึงแบบบันทึกพัฒนาการเด็ก 3 - 6 ปี และพัฒนาการทางด้านร่างกายกล้ามเนื้อมัดเล็กประกอบไปด้วย
1. การทำงานประสานกันระหว่างตากับมือ
2. ทำงานด้วยกล้ามเนื้อมัดเล็ก
3. การใช้กล้ามเนื้อมัดเล็กช่วยเหลือตนเอง
4. การใช้อุปกรณ์ในการเขียน การวาดภาพ และการระบายสี
เทคนิคและวิธีการประเมินพัฒนาการด้านร่างกาย (กล้ามเนื้อมัดเล็ก)
การวัดผลและประเมินผลพัฒนาการและการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัยสามารถใช้วิธีวิการต่างๆได้หลายรูปแบบ การรวบรวมข้อมูลขึ้นอยู่กับลักษณะและประเภทของข้อมูลที่ต้องการวิธีวิการที่เหมาะสมและนิยมใช้ใช้การประเมินพัฒนาการเด็กปฐมวัยแนวใหม่ มีด้วยกันหลายวิธีดังต่อไปนี้
-แบบบันทึก (Anecdotal records)
-การใช้แบบทดสอบ (Test) เกณฑ์การเลือกแบบทดสอบ
-การใช้แบบประเมินพัฒนาการ หรือแบบตรวจสอบรายการ (Checklist)
-แฟ้มสะสมงาน (Portfolio)
-การเขียนบันทึกเกี่ยวกับตัวเด็ก(Anecdotes)
กลุ่มที่4
กลุ่มที่ 4
ลักษณะของอารมณ์ พื้นอารมณ์ คุณธรรม จริยธรรม (ต่อตนเองและผู้อื่น)
ความสำคัญพัฒนาการด้านอารมณ์-จิตใจของเด็กปฐมวัย
เด็กคือ เด็กที่มีความรู้สึก มีความคิดเห็นของตัวเอง แต่จะถูกหรือผิดขึ้นอยู่กับผู้ใหญ่ที่จะช่วยอบรมสั่งสอน นําพาเข้าสู่เส้นทางที่ถูกที่ควร เด็กจึงจะเจริญเติบโตเป็นเด็กที่เป็นคนดี มีความสุข และมีความสมดุลในชีวิต ดังนั้น การพัฒนา จึงเริ่มต้นขึ้นที่บ้าน ถ้าพ่อแม่พัฒนาลูกในทุกกิจกรรม ลูกจะมีความสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมที่ถูกต้อง รู้จักกินเป็น ดูเป็น ฟังเป็น บริโภคเป็น มีจิตใจที่ดีงาม มีการแสดงออกทางอารมณ์ที่เหมาะสม พร้อมที่จะออกสู่สังคมนอกบ้านต่อไป
หลักการประเมินพัฒนาการด้านอารมณ์-จิตใจ ของเด็กปฐมวัย
1.วางแผนการประเมินพัฒนาการอย่างเป็นระบบ โดยเริ่มต้นจากการศึกษาหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย กำหนดวัตถุประสงค์ วิธีการและเครื่องมือการประเมินและเก็บรวบรวมข้อมูลแปลผลต่อไป
2.ประเมินพัฒนาการเด็กครบทุกด้าน ซึ่งต้องสอดคล้องและครอบคลุมมาตรฐานคุณลักษณะที่พึงประสงค์ ตัวบ่งชี้ และสภาพที่พึงประสงค์แต่ละวัยที่กำหนดไว้ในหลักสูตรสถานศึกษา
3.ประเมินพัฒนาการเด็กเป็นรายบุคคลอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องตลอดปี
4.ประเมินพัฒนาการตามสภาพจริงจากกิจกรรมประจำวันด้วยเครื่องมือและวิธีการที่หลากหลาย
5.สรุปผลการประเมิน จัดทำข้อมูลและนำผลการประเมินไปใช้พัฒนาเด็กเป็นรายบุคคลและใช้เป็นข้อมูล สื่อสารกับผู้ปกครองในการเสริมศักยภาพเด็กเป็นรายบุคคล
ขอบเขตของการประเมินพัฒนาการ ประกอบด้วย
1. สิ่งที่จะประเมิน พัฒนาการด้านอารมณ์ จิตใจ ประกอบด้วย 1 มาตรฐาน คือ
-มาตรฐานที่ 3 มีสุขภาพจิตดีและมีความสุข
-มาตรฐานที่ 4 ชื่นชมและแสดงออกทางศิลปะ ดนตรี และการเคลื่อนไหว
-มาตรฐานที่ 5 มีคุณธรรม จริยธรรม และมีจิตใจที่ดีงาม
2. วิธีและเครื่องมือที่ใช้ในการประเมินด้านอารมณ์จิตใจ
ประกอบด้วย การประเมินความสามารถในการแสดงออกทางอารมณ์อย่างเหมาะสมกับวัยและ สถานการณ์ความรู้สึกที่ดีต่อตนเองและผู้อื่น มีความรู้สึกเห็นอกเห็นใจผู้อื่นความสนใจ / ความสามารถ/และมี ความสุขในการทำงานศิลปะ ดนตรี และการเคลื่อนไหว ความรับผิดชอบในการทำงาน ความซื่อสัตย์สุจริตและ รู้สึกถูกผิดความเมตตากรุณา มีน้ำใจและช่วยเหลือแบ่งปัน ตลอดจนการประหยัดอดออม และพอเพียง
3. เกณฑ์การประเมินพัฒนาการด้านอารมณ์
1. การวางแผนการสังเกตพฤติกรรมของเด็กอย่างเป็นระบบ
2. ในกรณีที่ห้องเรียนมีนักเรียนจำนวนมาก ผู้สอนอาจเลือกสังเกตเฉพาะเด็กที่ทำได้ดีแล้วและ เด็กที่ยังทำไม่ได้ส่วนเด็กปานกลางให้ถือว่าทำได้ไปตามกิจกรรม
3. ผู้สอนต้องสังเกตจากพฤติกรรมคํา พูดการปฏิบัติตามขั้นตอนในระหว่างทำงาน/กิจกรรมและคุณภาพของผลงาน/ชิ้นงาน ร่องรอยที่นำมาใช้พิจารณาตัดสินผลของการทำงานหรือการปฏิบัติ
เทคนิควิธีที่เหมาะสมในการประเมินพัฒนาการด้านอารมณ์-จิตใจ
1. การสังเกต
2. การสัมภาษณ์
กลุ่มที่5
กลุ่มที่ 5
การประเมินพัฒนาการการเรียนรู้ทางสังคม/ทักษะทางสังคม/พฤติกรรม/ความสามารถทางสังคม ฯลฯ
การเรียนรู้ทางสังคมของเด็กปฐมวัย
ความหมายของการเรียนรู้ทางสังคมของเด็กปฐมวัยคือ การเรียนรู้ทางสังคม Social Learning หมายถึง การเรียนรู้เงื่อนไขต่างๆ ในสังคม การเรียนรู้นี้ทำให้คนมีความรู้สึกนึกคิดและพฤติกรรมต่างๆ ตามที่สังคมนั้นๆ มีอยู่ ทำให้คนที่เติบโตในสังคมไทยมีความรู้สึกนึกคิดและพฤติกรรมแบบไทย และทำให้คนที่เติบโตในสังคมจีนมีความรู้สึกนึกคิดและพฤติกรรมแบบจีน
การพัฒนาสัมพันธภาพทางสังคม
การพัฒนาสัมพันธภาพทางสังคมของเด็กปฐมวัย เป็นวัยที่เด็กมีการปรับตัวเรียนรู้พฤติกรรมทางสังคม สามารถสร้างความสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับผู้อื่นได้ตามลำดับขั้นตอนของวัยและช่วงอายุ เด็กสามารถแสดงพฤติกรรมความรู้สึกที่เหมาะสมในสภาพแวดล้อมและสถานการณ์ต่างๆ ในชีวิตประจำวัน สามารถเล่นทำงาน และอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างมีความสุข
พัฒนาการด้านสังคม
พัฒนาการทางสังคมช่วยให้คนเราได้เรียนรู้เข้าใจตนเองและผู้อื่น เพื่อการปรับตัวและสร้างสังคมที่จะอยู่ร่วมกันการเรียนรู้นี้เป็นกระบวนการปรับตัวทางสังคม
ทักษะทางสังคมของเด็กปฐมวัย
ทักษะทางสังคมเป็นทักษะหนึ่งที่สำคัญและจำเป็นทั้งในระดับบุคคล ครอบครัว ชุมชนและสังคม เป็นทักษะที่จำเป็นสำหรับบุคคลทุกเพศ ทุกวัย เพื่อใช้ในการปฏิสัมพันธ์ ติดต่อสื่อสาร และการอยู่ร่วมกันของบุคคลในสังคม
ความสำคัญของทักษะทางสังคมของเด็กปฐมวัย
ทักษะทางสังคมมีความสำคัญในการช่วยพัฒนาตัวบุคคล สังคม เพราะสังคมเป็นสิ่งที่ใกล้ตัวเรา มากที่สุด จึงมีความสำคัญทั้งต่อตัวบุคคลและส่วนรวม
ลักษณะพฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัย
ลักษณะพฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัยที่เด็กแสดงออกนั้นเป็นการแสดงความรู้สึก เพื่อให้ผู้อื่นได้เข้าใจถึงความต้องการของตนเอง ทั้งการทำกิจกรรมร่วมกันเป็นกลุ่มการช่วยเหลือและการแบ่งปัน ลักษณะที่กล่าวมานี้ สามารถแสดงออกมาได้มากน้อยแตกต่างกันออกไปขึ้นอยู่กับช่วงอายุ การทำกิจกรรมร่วมกัน และการยอมรับของกลุ่มเพื่อน และบุคคลที่อยู่รอบตัวเด็กซึ่งเด็กจะแสดงพฤติกรรมด้านบวกเพิ่มมากขึ้น
การส่งเสริมพัฒนาการทางสังคม
การส่งเสริมพฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัยนั้น มีหลายวิธี ที่สามารถมีส่วนช่วยในการพัฒนาและส่งเสริมพฤติกรรมทางสังคมให้กับเด็กได้ อาทิเช่น การจัดสภาพแวดล้อม ให้เอื้อต่อการเรียนรู้ การจัดกิจกรรมเสริมประสบการณ์ต่างๆ รวมไปถึงการชมเชย ให้รางวัล เมื่อเด็กแสดงพฤติกรรมทางสังคมที่เหมาะสม
ประสบการณ์สำคัญที่ส่งเสริมพัฒนาการด้านสังคม
เป็นการสนับสนุนให้เด็กได้มีโอกาส ปฏิสัมพันธ์กับบุคคลและสิ่งแวดล้อมต่างๆ รอบตัวในชีวิตประจำวัน ได้ปฏิบัติกิจกรรมต่างๆ และปรับตัวอยู่ในสังคม เด็กควรมีโอกาสได้เล่นและทำกิจกรรมร่วมกับผู้อื่นไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่ เด็กวัยเดียวกันหรือต่างวัยเพศเดียวกันหรือต่างเพศอย่างสม่ำเสมอ
เทคนิควิธีการประเมินผลพัฒนาการเด็กปฐมวัย
1. สังเกตพฤติกรรมเด็ก[OBSERVATION]
2. การสัมภาษณ์ (INTERVIEW)
3. การเขียนบันทึกเกี่ยวกับตัวเด็ก (ANECDOTES]
4. การใช้แบบประเมินผลพัฒนาการ / แบบสำรวจรายการ (CHECKLISTS]
5. การเขียนบันทึก (JOURNAL]
6. การทำสังคมมิติ (SOCIOGRAM)
7. การใช้แบบทดสอบ (TEST)
กลุ่มที่7
กลุ่มที่ 7
ทักษะการคิดและการคิดแบบต่างๆ
ทักษะการคิดสำหรับเด็กปฐมวัย
การคิดสำหรับเด็กปฐมวัยจะใช้คําถามเพื่อกระตุ้นกระบวนการคิดในขณะทำกิจกรรม หรือการจัดประสบการณ์ทางวิทยาศาสตร์นับว่าเป็นหัวใจสำคัญของการส่งเสริมให้เด็กได้คิด วิเคราะห์ สังเกต และเปรียบเทียบ โดยคุณภาพของคําถามที่ถามได้ถูกวิธี ถูกเวลา ขณะที่เด็กกําลังให้ความสนใจและเรียนรู้ในกิจกรรมที่เคยเตรียมไว้นั้นมีผลต่อกระบวนการคิดหาคําตอบของเด็กว่าสามารถพัฒนาการคิดได้มากน้อยเพียงใด
ความสำคัญของการคิด
1.การคิดช่วยให้เด็กปฐมวัยได้รู้จักการแก้ปัญหาอย่างมีเหตุผลขณะทำกิจกรรมที่ฝึกทักษะการคิดต่างๆ
2.การคิดเกิดขึ้นได้ขณะที่เด็กฝึกทักษะกระบวนการวิทยาศาสตร์ ได้แก่ การสังเกต การวัด การจำแนกประเภท การลงความเห็น การสื่อความหมาย การหาความสัมพันธ์ระหว่างสเปซกับเวลาและการใช้ตัวเลข เป็นต้น
3.การคิดช่วยให้เด็กสามารถเรียนรู้วิธีวิการแสวงหาความรู้ด้วยตนเอง
4.การคิดช่วยให้เด็กมีโอกาสหาคําตอบในการแก้ปัญหา
5.การคิดช่วยให้เด็กเรียรีนรู้ความสามารถของศักยภาพทางการคิดของตนเอง
6.การคิดช่วยให้เด็กเกิดการเรียนรู้อย่างต่อเนื่องอยู่ตลอดเวลาทำให้เด็กพัฒนาความสามารถทางสมอง
7.การคิดช่วยให้เด็กเล็กๆสามารถแก้ปัญหาที่ซับซ้อนได้ถ้าปัญหานั้นมีความเกี่ยวข้องกับเด็ก
ประเภทของการคิด
1. ทักษะการคิดพื้นฐาน (BASIC THINKING SKILLS)
1.1 ทักษะการสื่อความหมาย (COMMUNICATION SKILLS)
1.2 ทักษะการคิดที่เป็นแกนหรือทักษะการคิดทั่วไป (CORE OR GENERAL THINKING SKILLS)
2. ทักษะการคิดขั้นสูงหรือทักษะการคิดที่ซับซ้อน (Higher ordered/ More Complicated Thinking Skill)
ลักษณะการคิด
1.การคิดคล่องและหลากหลาย
2.การคิดวิเคราะห์และคิดผสมผสาน
3.การคิดริเริ่ม
4.การคิดละเอียดชัดเจน
5.การคิดอย่างมีเหตุผล
6.การคิดกว้างและรอบคอบ
7.การคิดไกล
8.การคิดลึกซึ้ง
9.การคิดดี คิดถูกทาง
การจัดประสบการณ์ที่สร้างเสริมการคิดของเด็กปฐมวัย
1.จัดประสบการณ์ที่มีความหมายต่อเด็กและสะท้อนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตจริงของเด็ก
2.ส่งเสริมปฏิสัมพันธ์ทางสังคมโดยการเปิดโอกาสให้เด็กได้คุยสนทนา อภิปรายและโต้เถียง ในระหว่างการเรียนรู้
3.จัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เชื่อมโยงกับประสบการณ์เดิม
4.คำนึงถึงอารมณ์และความรู้สึกของเด็กและเปิดโอกาสให้เด็กได้เล่าเรื่องหรือเหตุการณ์ที่ตนประทับใจ
5.ส่งเสริมและให้โอกาสเด็กในการทำงานเป็นกลุ่มร่วมกับเพื่อน
กิจกรรมสร้างเสริมการคิดของเด็กปฐมวัย
-กิจกรรมการเล่น
-กิจกรรมศิลปะ
-กิจกรรมเคลื่อนไหวและจังหวะ
-กิจกรรมคณิตศาสตร์
-กิจกรรมวิทยาศาสตร์
กลุ่มที่8
สรุปกลุ่มที่ 8
การประเมินพัฒนาการด้านสติปัญญาความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัย
ความสำคัญของพัฒนาการด้านสติปัญญาความคิดสร้างสรรค์
ความสำคัญต่อตัวเด็ก
1. ลดความเครียดทางอารมณ์
2. มีความสนุกสนาน เพลิดเพลินและเป็นสุข
3. มีความภาคภูมิใจและเชื่อมั่นในตนเอง
4. สร้างนิสัยในการทำงานที่ดี
5.เปิดโอกาสให้เด็กได้สํารวจ คันคว้าทดลอง
ความสำคัญต่อสังคม
1. ทำให้สังคมเกิดการเปลี่ยนแปลง
2. คิดประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้และเครื่องอํานวยความสะดวก
3. ช่วยให้เกิดความสะดวกสบาย รวดเร็ว
4. เพิ่มความปลอดภัยในชีวิตและการมีชีวิตที่ยืนยาวขึ้น
5. ช่วยประหยัดแรงงานและเศรษฐกิจ
6. ช่วยในการแก้ปัญหาสังคม
7. ช่วยให้เกิดความเจริญก้าวหน้าและดำรงไว้ซึ่งมนุษยชาติ
หลักการประเมินพัฒนาการด้านสติปัญญา : ความคิดสร้างสรรค์
1.ผู้สอนเป็นผู้รับผิดชอบการประเมินพัฒนาการเด็กปฐมวัย
2.การประเมินพัฒนาการ
3. การประเมินพัฒนาการต้องมีความสอดคล้องและครอบคลุมมาตรฐานคุณลักษณะที่พึงประสงค์
4. การประเมินพัฒนาการเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ต้องดำเนินการด้วยเทคนิควิธีการที่หลากหลาย
5. การประเมินพัฒนาการพิจารณาจากพัฒนาการตามวัยของเด็ก
6. การประเมินพัฒนาการต้องเปิดโอกาสให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกฝ่ายได้สะท้อนและตรวจสอบผล
เทคนิควิธีที่เหมาะสมในการประเมินพัฒนาการด้านสติปัญญา : ความคิดสร้างสรรค์
1. การสังเกตและจดบันทึก
2. การสัมภาษณ์พูดคุยสนทนากับเด็ก
3. การถามคําถามวิธีการถามคําถามเด็กมีหลายวิธีด้วยกัน
4. การใช้แบบทดสอบ
5. การดูจากผลงานเด็กผลงานที่หลากหลายจะบ่งบอกถึงพัฒนาการหลายๆ
กลุ่มที่ 9
การประเมินพัฒนาการทางด้านสติปัญญา (ภาษา) ฟัง พูด อ่าน เขียน การรู้หนังสือขั้นต้นของเด็กปฐมวัย
การประเมินพัฒนาการทางด้านสติปัญญา (ภาษา) สำหรับเด็กปฐมวัย
พัฒนาการทางสติปัญญานั้น คือความสามารถทางสมองของบุคคลที่แสดงออกในความสามารถ เช่น การจำ การคิดภาษา การแก้ปัญหา และความสามารถในการปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมได้อย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ
ความสำคัญของพัฒนาการด้านสติปัญญา
1. การคิด หมายถึง การใช้ประสาทสัมผัสทั้ง 5 ด้วยการมอง ฟัง สัมผัส ชิมรส และดมกลิ่น การคิดเชื่อมโยงความสัมพันธ์สิ่งของต่าง ๆ การคิดสร้างสรรค์ และการคิดแก้ปัญหา
2. การใช้ภาษาในการสื่อสาร ด้วยการฟัง การพูด การอ่าน การเขียน
3. การสังเกต การจำแนก และการเปรียบเทียบ ได้แก่ การจำแนกเปรียบเทียบความเหมือน-ความต่าง การจัดหมวดหมู่สิ่งของ และการเรียงลำดับสิ่งต่าง ๆ
4. จำนวน ทั้งการนับจำนวนและการรู้ค่าของจำนวน
5. มิติสัมพันธ์ คือ การเข้าใจและการอธิบายในเรื่องพื้นที่ ตำแหน่ง ระยะทาง ทิศทาง
6. เวลา ใช้ในการเปรียบเทียบเวลาต่าง ๆ เรียงลำดับเหตุการณ์และความเข้าใจเกี่ยวกับฤดูกาล
ความสำคัญของภาษาสำหรับเด็กปฐมวัย
ภาษามีความสำคัญต่อเด็กปฐมวัย เพราะภาษาเป็นเครื่องมือที่ทำให้เกิดการเรียนรู้ เป็นพฤติกรรมชนิดหนึ่งช่วยให้เด็กมีพัฒนาการทางสังคม เกิดความอบอุ่น
ภาษาสำหรับเด็กปฐมวัย
1.การฟัง
2.การพูด
3.การอ่าน
4.การเขียน
การประเมินพัฒนาการและการเรียนรู้ภาษาสำหรับเด็กปฐมวัย
การประเมินพัฒนาการและการเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัยเป็นการประเมินเด็ก อย่างรอบด้านเป็นระบบ ครอบคลุมพัฒนาการอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องตามสภาพจริง
ประเภทการวัดและการประเมิน
1. การทดสอบในระดับปฐมวัย หมายถึง วิธีการประเมินรวบรวมข้อมูล อย่างเป็นทางการใช้อย่างกว้างขวางในการวัดพฤติกรรมของผู้เรียน และผลการวัด ออกมาเป็นคะแนน
2. การวัดในระดับปฐมวัย หมายถึง การวัดกระบวนการเทียบปริมาณ เพื่อแสดงค่าตัวเลขเป็นการกํา หนดเซตของจำนวน
3. การประเมินผลในระดับปฐมวัย หมายถึง กระบวนการที่ต่อมาจากการวัดแล้วตัดสินใจสรุปคุณค่าอย่างมีเกณฑ์
4. การประเมินในระดับปฐมวัย หมายถึง เน้นการใช้วิธีการและ เครื่องมือที่หลากหลายในการวัดที่มีระบบและจุดมุ่งหมายในการมองความก้าวหน้าและผลสัมฤทธิ์ของนักเรียน
วิธีการประเมินผล
1. การสังเกตพฤติกรรมของเด็ก โดยครูเป็นผู้สังเกต ขณะเด็กทำกิจกรรม
2. การบันทึกพฤติกรรมของเด็ก โดยการสัมภาษณ์
3. สารสัมพันธ์ระหวางผู้ปกครองกับโรงเรียน โดยผ่านสมุดรายงานพฤติกรรม
4. สอบถามพฤติกรรมเด็กจากผู้ปกครองในวันนัดประเมินพัฒนาการ
5. การให้ความร่วมมือและมีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมของเด็ก
6. การสนทนาโต้ตอบ คํา ถามและแสดงความคิดเห็นได้อย่างเหมาะสม
7. การนํา เสนอผลงานหน้าชั้นเรียน
8. การใช้แบบทบทวนเนื้อหาตามหน่วยการเรียนการสอน
9. การรวบรวมผลงานในรูปแบบของแฟ้มสะสมผลงาน (Portfolio)
วิธีการและเครื่องมือการประเมินภาษาและการรู้หนังสือสำหรับเด็กปฐมวัย
1. การสังเกตและบันทึกพฤติกรรมหรือคําพูดของเด็ก
2. การสนทนากับเด็กครูสามารถใช้การสนทนากับเด็กได้ทั้งแบบรายบุคคลและเป็นกลุ่ม
กลุ่มที่10
กลุ่มที่ 10
ประเมินพัฒนาการทางด้านสติปัญญา : ทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย
ความสำคัญของความพร้อมทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์
1. มีความพร้อมที่จะเรียนคณิตศาสตร์เบื้องต้น ได้แก่ รู้จักการสังเกตการณ์เปรียบเทียบ การแยกหมู่ การรวม หมู่ การเพิ่มขึ้นและการลดลง
2. ขยายประสบการณ์เกี่ยวกับคณิตศาสตร์ให้สอดคล้อง โดยลำดับจากง่ายไปหายาก
3. ให้เข้าใจความหมายและใช้คํา พูดเกี่ยวกับคณิตศาสตร์ได้ถูกต้อง เช่น เด็กจะต้องเข้าใจ ความหมายของ สัญลักษณ์ต่างๆ เช่น จำนวนสาม หมายถึง ส้มสามผล
4. ฝึกทักษะเบื้องต้นการคิดคำนวณ
5. ให้สัมพันธ์กับกิจกรรมศิลปะภาษาและสามารถนํา ไปใช้ในชีวิตประจำวันได้
แนวทางส่งเสริมทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์
1. เด็กจะเรียนรู้จากประสบการณ์ตรง จากของจริงจะต้องหาอุปกรณ์ซึ่งเป็นจริงให้มากที่สุด และเริ่มจากการสอนแบบรูปธรรมไปหานามธรรม
2. เริ่มจากสิ่งที่ง่ายๆ ใกล้ตัวเด็กจากง่ายไปหายาก
3. สร้างความเข้าใจและรู้ความหมายมากกว่าการให้จำ
4. ฝึกให้คิดจากปัญหาในชีวิตประจำวันของเด็ก
5. จัดกิจกรรมให้เด็กเกิดความสนุกสนานและได้รับความรู้ไปด้วย
6. เด็กปฐมวัยควรจะทราบว่าสิ่งต่างๆ นั้น ย่อมมีความเหมือนและต่างกันในเรื่องสี ขนาด
7. เด็กปฐมวัยควรจะเข้าใจใหญ่ตรงข้ามกับเล็ก
8. เด็กปฐมวัยควรจะได้ทราบเกี่ยวกับเรื่องความแตกต่างระหว่างยาวกับสั้น สูงกับเตี้ย ใกล้กับไกล
พัฒนาการทางสติปัญญาของเด็กปฐมวัยตามลำดับขั้นแนวคิดของเพียเจต์ ดังนี้
1. ขั้นประสาทรับรู้และการเคลื่อนไหว (Sensorimotor Stage)
2. ขั้นก่อนปฏิบัติการคิด (Preoperational stage)
เพียเจต์จัดลำดับความคิดความเข้าใจเกี่ยวกับ คณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยตามระดับพัฒนาการดังนี้
1. การจัดหมวดหมู่ (Classification)
2. การเรียงลำดับ (Seriation)
3. มิติสัมพันธ์ (Spatial Relationships)
4. ความสัมพันธ์เกี่ยวกับเวลา (Temporal Relationships)
5. การอนุรักษ์ หรือการคงที่ด้านปริมาณ (Conservation)
เทคนิควิธีการประเมินผลพัฒนาการเด็กปฐมวัย
1. การสังเกตพฤติกรรม
-แบบบันทึกพฤติกรรม
-แบบบันทึกการสังเกตพฤติกรรม
-แบบบันทึกรายวัน
-แบบประเมินผลพัฒนาการ
2. การสัมภาษณ์
3. การเขียนบันทึกเกี่ยวกับตัวเด็ก
4. แฟ้มสะสมผลงานเด็ก
5. การใช้แบบประเมินผลพัฒนาการ
6. การเขียนบันทึก
7. การใช้แบบทดสอบ
กลุ่มที่11
ความหมายของพัฒนาการทางด้านสติปัญา
พัฒนาการทางสติปัญญา หมายถึงความสารถของบุคคลที่จะกระทำกิจกรรมต่างๆโดยใช้สมองได้อย่างบรรลุเป้าหมายตามที่ต้องการวิธีที่จะช่วยให้เด็กสามารถพัฒนาความสามารถทางด้านสติปัญญา
ความสำคัญของพัฒนาด้านสติปัญญา
เป็นความสามารถในการเรียนรู้ความสัมพัธ์ระหว่างสิ่งต่างๆกับตนเองเป็นกระบวนการทางจิตใจที่เราใช้คิดเรียนรู้หาเหตุผลแก้ไขปัญหา
ความหมายของทักษะกระบวนการวิทยาศาสตร์
ทักษะกระบวนการวิทยาศาสตร์หมายถึงกระบวนการต่างๆที่ปฎิบัติความนึกคิดอย่างเป็นระบบของคน
ความสำคัญของทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์
ทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์เป็นทักษะสำคัญที่แสดงถึงการมีกระบวนการคิดอย่างมีเหตุผลตามกระบวนการณ์ทางวิทยาศาสตร์ทำให้ผู้เรียนและผู้ปฎิบัติเกิดความเข้าใจ
การเรียนวิทยาศาสตร์ของเด็กปฐมวัย
วิทยาศาสตร์สำหรับเด็กอายุ3-6ขวบมิได้หมายถึงสาระทางชีววิทยา
เนื้อหาเด็กปฐมวัยคือสาระเกี่ยวกับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมรอบตัวเด็กที่เด็กควรรู้การเรียนรู้การสอนมุ่งเน้นเพื่อให้เกิดความเข้าใจมากกว่าที่จะจำเป็นองค์ความรู้การเรียนวิทยาศาสตร์
เป้าหมายของการเรียนวิทยาศาสตร์
เด็กปฐมวัยเรียนวิทยาศาสตร์ในแง่ของทักษาษะพื้นฐานกระบวนการและสาระวิทยาศาสตร์เบื้องต้น
ทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์
1.ทักษะการสังเกต
2.ทักษะการจำแนกประเภท
3.ทักษะการวัด
4.ทักษะการใช้จำนวน
5.ทักษะการลงความเห็นจากข้อมูล
6.ทักษะการจัดกระทำและสื่อความหมายข้อมูล
7.ทักษะการพยากรณ์
หลักการจัดกิจกรรมทางวิทยาศาสตร์
ประสบการณ์วิทยาศาสตร์เป็นการสร้างเด็กให้เรียนรู้กระบวนการวิทยาศาสตร์และเนื้อหาที่เป็นวิทยาศาสตร์หลักการจัดประสบการณ์วิทยาศาสตร์ให้กับเด็กที่สำคัญมีดังนี้
1.เป็นเรื่องใกล้ตัวเด็ก
2.เอื้ออำนวยให้แก่เด็กได้กระทำตามธรรมชาติของเด็ก
3.เด็กต้องการและสนใจประสบการณ์ที่จัดให้เด็กต้องสอดคล้องกับความต้องการของเด็ก
4.ไม่ซับซ้อน
5.สมดุลประสบการณ์ทางวิทยาศาสตร์ที่จัดให้เด็กควรมีความสมดุล
หลักการประเมินทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์
ทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ มาจากคำว่าทักษะและกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ทักษะ หมายถึง ความชำนาญ ความคล่องแคล่ว และความแม่นยำ
การประเมินผลการเรียนรู้วิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย
วิทยาศาสตร์มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการดำรงชีวิตของมนุษย์การเรียนรู้วิทยาศาสตร์เป็นกระบวนการสำคัญที่จะทำให้เกิดการพัฒนาวิธีคิดทั้งความคิดเป็นเหตุผล คิดสร้างสรรค์ คิดวิเคราะห์วิจารณ์มีทักษะที่สำคัญในการค้นคว้าหาความร่วมมือความสามารถในการแก้ไขปัญหาอย่างเป็นระบบ
ประโยชน์จากการเรียนรู้วิทยาศาสตร์
พัฒนาการทางปัญญา
1.ศักยภาพทางปัญญา คือ
การสังเกตการคิด การแก้ไขปัญหา การปรับตัว
2.พุธธิปัญญา คือความรู้ความเข้าใจที่ใช้พื้นฐานของการขยายความรู้การคิดวิเคราะห์สังเคาระห์
กรอบแนวคิดการประเมิน
1.การประเมินด้านเจตคติ
2.การประเมินด้านทักษะหรือความสามารถ
3.ด้านความคิดรวบยอด
การจัดประสบการณ์เรียนรู้วิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย
1.สนับสนุนและส่งเสริมความอยากรู้อยากเห็นของเด็ก
2.สนับสนุนและส่งเสริมความต้องการในการตั้งคำถาม
3.ส่งเสริมการใช้ประสาทสัมผัสในการเรียนรู้
4.ส่งเสริมกระบวนการคิดรวบยอด การคิดแก้ปัญหา
5.ส่งเสริมจิตนาการ
กรอบแนวคิดการประเมินเด็กปฐมวัยเรียนรู้อะไรในวิทยาศาสตร์
ด้านเจตคติ เด็กปฐมวัยควรได้รับการส่งเสริมให้มีเจตคติต่อวิทยาศาสตร์ซึ่งเป็นความรู้สึกหรือความคิดเห็นที่มีต่อการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ได้แก่ความชอบในการเรียนรู้และการทำกิจกรรมทางวิทยาศาสตร์และควรได้รับการพัฒนาให้มีจิตวิทยาศาสตร์ซึ่งเป็นคุณลักษณะนิสัยของบุคคงที่เกิดขึ้นจากการเรียนรู้ทางวิทยาศาสตร์ ได้แก่ การสนใจใฝ่รู้
การจัดประสบการณ์การเรียนรู้บูรณาการวิทยาศาสตร์ในระดับปฐมวัย
1.ช่วยให้เด็กได้พัฒนาความตระหนักรู้เกี่ยวกับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในโลกรอบตัว
2.ช่วยให้เด็กได้พัฒนาคุณลักษณะตามวัยที่สำคัญ4ด้านได้แก่
2.1ด้านร่างกาย
2.2ด้านอารมณ์จิตใจ
2.3 ด้าาสังคม
2.4ด้านสติปัญญา
3.ช่วยให้เด็กได้มีโอกาศใช้จินตนาการและความคิดสร้างสรรค์
4.ส่งเสริมการคิดรวบยอด
5.ส่งเสริมจินตนาการคิดสร้างสรรค์
6.เปิดโอกาศให้เด็กได้แสดงความรู้สึกชื่นชนยินดี
7.แบบบันทึกผลการประเมินด้านทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์แบบบันทึกผลการประเมินด้านทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์
เกณฑ์การให้คะแนน
1.ทักษะการสังเกต
2.ทักษะการวัด
3.ทักษะการจำแนกประเภท
4.ทักษะการหาความสัมพันธ์
5.ทักษะการจัดกระทำและสื่อความหมายข้อมูล
6.ทักษะการลงความเห็นข้อมูล
7.ทักษะการพยากรณ์
8.ทักษะการทดลอง
9.ทักษะการตีความหมาย
10.ทักษะการคำนวณ
กลุ่มที่ 12
การประเมินพัฒนาการทางด้านปัญญา“พหุปัญญาของเด็กปฐมวัย”
ความสำคัญของทฤษฎีพหุปัญญา
บุคคลจะมีปัญญาในแต่ละด้านไม่เท่ากัน แต่ก็สามารถจัดประสบการณ์และการเรียนรู้ที่เหมาะสม เพื่อพัฒนาปัญญาของบุคคล
ประเภทของพหุปัญญา
1.ปัญญาด้านภาษา
2.ปัญญาด้านตรรกะ-คณิตศาสตร์
3.ปัญญาด้านมิติสัมพันธ์
4.ปัญญาด้านร่างกายและการเคลื่อนไหว
5.สติปัญญาด้านดนตรี
6.ปัญญาด้านความเข้าใจระหว่างบุคคล
7.ปัญญาด้านตนเองหรือความเข้าใจตนเอง
8.ปัญญาด้านธรรมชาติ
9.ปัญญาด้านอัตถภวนิยม จิตนิยม หรือการดำรงคงอยู่ของชีวิต
หลักการประเมินพัฒนาการด้านพหุปัญญา
ตลอดเวลาที่ผู้สอนจัดกิจกรรมการเรียนรู้ต้องมีการประเมินผลตามสถานการณ์จริง โดยประเมินตลอดการจัดการเรียนรู้ของผู้สอน
บทบาทของผู้สอน
การจัดกิจกรรมการเรียนรู้มีหลายลักษณะ ผู้สอนมีบทบาทสำคัญคือ การศึกษา วิเคราะห์หลักสูตร วิเคราะห์ผู้เรียน จัดการเรียนรู้ที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคล และยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ มุ่งให้ผู้เรียนได้มีส่วนร่วมในการจัดกิจกรรม
การส่งเสริมผู้เรียนเป็นสำคัญ
1.ให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมในการวางแผน
2.ส่งเสริมให้ผู้เรียนสามารถเรียนรู้ด้วยตนเอง
3.ส่งเสริมให้ผู้เรียนได้มีประสบการณ์ตรงโดยการปฏิบัติจริง
4.จัดหาสื่อ-อุปกรณ์ต่างๆในการเรียนรู้
5.แนะแนวทางให้ผู้เรียนรู้วิธีรวบรวมเนื้อหา
6.แบ่งกลุ่มการทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย
7.คำนึงถึงหลักประชาธิปไตยในการเรียนรู้
8.จัดกิจกรรมอย่างเป็นระบบเป็นกระบวนการที่เกี่ยวเนื่องกัน
การเตรียมการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการสู่พหุปัญญา
1.การเตรียมการจัดกระบวนการเรียนรู้ด้านรูปแบบ
2.การวิเคราะห์ผู้เรียนควรเลือกวิธีการที่เหมาะสม
เทคนิควิธีที่เหมาะสมในการประเมินพัฒนาการด้านพหุปัญญา
1.การสังเกตพฤติกรรมเด็ก
2.การใช้แบบทดสอบ
3.แบบสำรวจรายการ
4.การเขียนบันทึก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น